Mieljaar! Dat het niet simpel is om zo’n blog te onderhouden! Ik geef het grif toe: na een stevige acht of negen of weet-ik-veel uren op het werk, is het niet eenvoudig om ‘s avonds nóg eens achter het computerscherm te kruipen. Maar hé, als een mens een blog begint moet hij maar wat moeite doen, nietwaar. En ook: ik had je nog beloofd om mijn favoriete culinaire adressen in Leuven eens op te lijsten. Welaan dan, hier komt mijn lijstje.

Maar wacht: eerst moet ik nog wat gezeur kwijt. Over de restaurantscene in Leuven. Omdat ik het verdorie niet eenvoudig vind om in mijn thuisstad een plek om te eten te vinden die én goed van prijs is én easy going én ook nog eens degelijk van kwaliteit énnnnnn fijne wijnen per glas op de kaart heeft staan. Met andere woorden: waar is die betere bistro waar je met een gerust gemoed een eerlijk glas huiswijn kunt bestellen en ervan uit mag gaan dat de frietjes nog handgesneden zijn en gebakken volgens de regels van de kunst? Waar de vol-au-vent nog écht huisgemaakt grootmoederswijs is? En waar het bijbehorende slaatje een béétje creatief is aangepakt? Ik vind dat niet gemakkelijk in Leuven, om zo voor de vuist weg vijf plekken te noemen die dat nog echt goed doen, die typisch Belgische keuken. Jahaa, we hebben haute cuisine en we hebben goeie sushi en Italianen en best een paar degelijke frituren – maar een echt goeie bistro’s – laat staan bistronomie: ik weet het niet. Maar als jij het wel weet: vertel het me a.u.b. Eeuwige dankbaarheid is je deel. Maar in afwachting daarvan: mijn lijstje!

En ik dacht: ik maak meteen een lijstje van mijn favoriete adressen in Leuven en omstreken. Maar dat krijg ik allemaal niet in één blogpost gepropt, zo blijkt. Dus starten we gezwind met:

Leuven centrum

  • Rossi. Misschien moet ik maar beginnen met het restaurant dat mij in 2014 de meeste gelukkige avonden heeft bezorgd in Leuven: Rossi. Een Italiaan, jawel. Ik vind dat er veel doorsnee Italianen zijn in Leuven, maar chef Felice van Rossi bewijst dat het ook anders kan. Momenteel werkt hij vaak met een vast driegangenmenu, maar wat je daar voor 38 euro-of-wat-is-het krijgt, is echt wel top. Dit is Italiaanse gastronomie, geen Italiaanse keuken. Dus geen lasagne of spaghetti hier, maar een chef die de Italiaanse basisproducten neemt en – samen met zijn uiterst vaardige en beslist erg getalenteerde jonge souschef – aan het dansen gaat. Het resultaat is la cucina in haar meest funky vorm op het bord: creatief, soms gewaagd, soms bedrieglijk eenvoudig, maar altijd smaakvol, tasty, verrukkelijk. Ja, ik ben fan! Maar wel iets minder van de wijnen… De flessen komen nochtans van Selezioni Vini Italiani in Zonhoven – toch een referentie – maar de selezioni had naar mijn onbescheiden mening beter gekund. En goedkoper. Hoewel we de laatste keer een best wel lekkere fles kregen. Enfin, als je zou gaan: kies voor de wijnen uit het zuiden van Italië (Puglia, Sicilië) – meeste kans op plezier daar. En o ja, voor ik het vergeet: Felice zelf is een zeer aimabel man. Dat zal je wel merken!
  • Per Tutti. En als we het dan toch over Italianen hebben: Per Tutti is voor mij een mooie tweede in Leuven centrum. Klein ietwat donker restaurant met best mooie pastakaart (traditioneler weliswaar) maar kies toch vooral uit zijn suggesties. En ga dan voor de ravioli’s: het zijn de meest verfijnde en creatieve die je in Leuven kunt vinden. En de wijnkaart is ook al niet mis – niet zo goedkoop, maar wat ik er al van geproefd heb is zeker de moeite. De bediening kan soms, nou ja, wat zakelijk/stijfjes overkomen, maar ik ben ervan overtuigd dat de bedoelingen niet slecht zijn. Sla maar eens een praatje, ook met de chef – dat zal je zeker overtuigen. O ja, zalige tiramisu ook!
  • Bistro Lust. Zei ik nu hierboven dat het moeilijk was om een goeie bistro te vinden in Leuven? Waar de wijn ook nog eens goed zat? Dan vormt Bistro Lust een uitzondering op de regel. Hier vind je de pure Frans-Belgische keuken terug in een beste statige burgerwoning met nog eens een fijn klein zomerterras erbij. En wat meer is: je vindt hier lekkere wijn! Hoera!
  • Bistro Tribunal. Lap, nog een uitzondering op mijn idee dat het in Leuven hard zoeken is naar een goeie (vlees)bistro. Misschien moet ik mijn idee straks bijstellen. Bistro Tribunal is goed zes maanden open en onlangs ben ik er voor de eerste keer geweest. In het begin kreeg ik het er flink op mijn zenuwen: ik had hongerrrrrrrr en GOD wat duurde dat lang voor onze bestelling werd opgenomen – vooral omdat de chef ons eerst omstandig uitleg wou geven over het vlees. Maar hé, eens die chef achter zijn koeltoog met zowat tien verschillende soorten sappig rund stond, vergat ik alles. Wat een heerlijke vent! Wat een zalige stukjes vlees lagen daar zeg! Wij kozen onze portie uit, zagen dat het goed bereid werd, smulden en werden instant gelukkig. Het stukje galloway dat ik bij Tribunal heb gegeten, moet een van de beste steaks zijn geweest sinds lang. Aangevuld met perfecte frieten en een slaatje, goed gemaakte sausjes én een prima rode Spanjaard in het glas. Die kozen we van de glaskaart die maar liefst 12 wijnen per glas oplijst. Super! En een veel betere deal dan alle bekende Franse namen op de Echte Wijnkaart die er ook ligt – hou je er ver van; te duur en op het krijtbord vind je leukere dingen. Nee, als deze bistro zo doorgaat is dit een aanwinst voor Leuven.
  • Tres/Kokoon. De Munstraat vind ik een beetje een tourist trap in Leuven – nogal wat restaurants hier kunnen mij echt niet bekoren wegens matige kwaliteit. Maar dat is mijn mening natuurlijk. Gelukkig zijn er ook uitzonderingen. Tres bijvoorbeeld, dat vroeger nog Tres Simple en Tres Chique was. Ik vond het toen beter – met die tapas waar je nog zelfs coquille als hapje kreeg! – maar ook nu nog is het degelijk. Alleen al omdat er steevast een zestal goeie wijnen per glas te krijg zijn. Omdat de champagne van Drappier is, ook. En omdat de kwaliteit van het eten doorgaans best oké is. Al was ik vorige keer niet meer echt overtuigd van de vol-au-vent van Mechelse koekoek, maar dat kan eenmalig zijn. Toch heeft de eigenaar een streepje voor bij mij: volgens mij heeft hij echt een hart voor goede wijn (zie ook zijn wijnkaart met een vast kurkgeld van 15 euro!) en van de vele keren dat ik er al geweest ben, heeft hij mij zelden ontgoocheld. Een evergreen dus, net als Kokoon, dat prijs-kwaliteit erg goed zit – zeker met hun menuutje en hun woks.
  • Wabi Sabi. Wel kijk, nog eentje uit de Muntstraat. En nu ik erover nadenk: Sakura is er ook nog. Dus allicht valt het nog wel mee met die Muntstraat :-). Bon, beide plekken kunnen me wel bekoren als het om sushi gaat – al is Wabi Sabi dan iets aangenamer zitten. En die laatste heeft ook zeer fijne curry’s; moet je zeker eens proberen. Maar wat beide nog wel missen: deftige wijnen. Ik weet het: ik heb zo stilaan wel genoeg gezeurd over wijn. Ik hou er even over op :).
  • Trente. Hopla, met Trente zijn we aanbeland bij het gastronomische luik van de stad. Vroeger was dit het rijk van de bekende chef Kwinten De Paepe, maar hij besliste in het voorjaar het restaurant te verlaten. Sindsdien bestieren chef Bart Springael en sommelier/gastheer David Daenens de plek. En waar ik vroeger soms vragen had bij sommige combinaties en vooral de porties (te klein voor mij) was dat bij mijn laatste bezoek aan Trente begin dit jaar – toen de zaak net overgenomen was door Bart en David – al voor een groot stuk anders. De combinaties zaten juist, de porties waren beter (maar naar mijn aanvoelen mocht het nog altijd ietssssjes meer zijn). En vooral: dit leek een heel ander restaurant. Warmer. Jovialer. Echter. Of was het gewoon sommelier David – die ik al op verschillende proeverijen tegenkwam – die het verschil maakte? Ik weet het niet. Want ondanks het feit dat we na de maaltijd het even hadden over… de porties, vind ik hem een uiterst vakkundig en goed sommelier/gastheer. Ik moet hier dringend nog eens teruggaan. Want ik denk dat dit een van de weinige echt gastronomische plekken is in de Leuvense binnenstad. Al heb ik horen zeggen dat de concurrentie van overbuur Essenciel (Souschef van Nuance** in Duffel! Maar nog steeds niet geraakt! Aaargh!) niet min is. En dan is er ook nog het volgende restaurant.
  • Beluga/Catch. Ha, Beluga! Wat een plek eigenlijk. Verstopt in een pralinedoos in een zijstraat van de Oude Markt. Een miniatuurrestaurant met een al even kleine keuken en een chef die één uit de duizend is. Als hij begint te praten – ook aan je tafel – stopt hij niet meer: over producten, bereidingswijzen, sauzen, leveranciers, wijnen… Een culinaire spraakwaterval – die het ook waar maakt op het bord. Ik heb in Beluga alleen nog maar erg lekker en verfijnd gegeten. Klassiek ja, met een vleugje eigenzinnigheid wel, dat ook doorschemert in de wijnen. Momenteel is het restaurant dicht voor verbouwingen – het wordt groter, dus vaarwel miniatuurtje – en heeft Wim een pop-up geopend aan het Hogeschoolplein, genaamd Catch. De opening zag er veelbelovend uit, ik moet er nu dringend echt eens langs. Ergens in april 2015 zou de nieuwe Beluga opengaan.
  • Mok/Noir. Aha, de delicatesseplekken – laten we die ook niet vergeten in centrum Leuven. Mok is mijn absolute favoriet als het op koffie aankomt. Waarom? Eén woord: passie. Praat tien minuten met Jens over zijn koffies en je weet wat ik bedoel. Ik heb hier de lekkerste koffies ever gedronken – en ik leer er telkens nieuwe dingen kennen als ik er kom. Zeker dus eens langsgaan; Jens & co. hebben het koffiehart op de juiste plaats en dat verdient alleen maar steun. Een goeie tweede op koffievlak in Leuven is Noir. De uitbater daar is ook een uiterst sympathieke kerel die werkt met de koffies van het bekende Antwerpse Caffènation. Fijne chillplek in de Naamsestraat.
  • Rondou/Elsen. Tja, hoeven deze plekken nog voorgesteld? Nee toch, wegens wereldberoemd in Vlaanderen en dé Leuvense trots. De een voor vlees, de ander voor kaas. Heerlijke vakmensen, uitzonderlijke producten. Als ik er voorbijkom, kan ik er zelden aan weerstaan om binnen te springen. Om fier op te zijn dat deze mannen nog steeds in Leuven zitten!
  • Long. Nog zo eentje die niet echt een voorstelling behoeft, gewoon het volgende: als je in Leuven op zoek bent naar wild, één plek: Long. Prijs-kwaliteit allicht de beste.
  • Convento. Heb ik natuurlijk al voorgesteld op mijn wijnpagina, maar het blijft geweldig: een jazzy wijnbar gecombineerd met antiek waar de wijnen dan ook nog eens stuk voor stuk top zijn. Stéphane en Katrien zijn supervriendelijke en gepassioneerde mensen die mij elke keer versteld laten staan van de kwaliteit die ze per glas aanbieden, tegen een prijs waar mening resto/café een puntje aan kan zuigen. Ontegensprekelijk dé wijnbar van Leuven!
  • Stappato. Hola, nog een wijnwinkel, jawel! Hier moet je doorgaans ietssssjes dieper in de buidel tasten, maar wat je in ruil krijgt is dan ook de moeite. Zonder meer dé referentie in Italiaanse wijnen in de Leuvense binnenstad. Renato maakt je wegwijs in het meest uiteenlopende aanbod van Piemonte over Toscane tot het warme zuiden. Vertrouw maar op hem, hij weet waarover hij spreekt. Mijn favoriete wijn aldaar: de Rocca di Montegrossi – zalige chianti classico.
  • NieuweWereldWijnen / Hungaria. Jahaa, de Vaartkom is nogal getransformeerd de laatste jaren. Gelukkig bleef Hungaria overeind temidden van al het getimmer. Een héél klein beetje New York-pakhuisgevoel in Leuven, met best een goede eet- en wijnkaart. Het niveau kan al eens variëren, maar eerst iets lekkers eten boven en daarna beneden de avond voortzetten in het café is best aangenaam. En onlangs ontdekte ik op een boogscheut van Hungaria NieuweWereldWijnen, een nieuwe wijnhandel warempel. Nog niet geweest, maar het is een stukje van dezelfde winkel in Zoersel – en die heeft goed spul in huis (zeker ook wat Amerikaanse wijnen betreft). Daar moeten we dus dringend eens langs.
  • Bar del Sol/Carlisse/STUKcafé. Gewoon, als je een leuk café zoekt. Bar del Sol is mijn absolute favoriet. Tikje bruin café, oude lampen, grappig Provençaals terras aan het begijnhof van Leuven – heerlijke setting & dito sfeer. Carlisse aan het Ladeuzeplein is goed voor gin tonic en STUKcafé voor na de film. Gezellige sfeer, meer moet dat niet zijn.
  • De Smullende Heks. En dan, om af te sluiten: de beste frituur van Leuven. Ja, er is Fonske in de Muntstraat, maar voor mij blijft De Smullende Heks toch de beste frituur. Dicht bij het station in de Diestsestraat. En qua sfeer? Leuvenser kan je het niet vinden :-).

Nou, dat was al een behoorlijk lang lijstje, nietwaar. Voor de adressen rond Leuven reserveer ik dus een aparte blogpost. To be continued! En laat ook eens horen wat je er zelf van denkt of wat jouw favoriete plekken zijn!

Share →

7 Responses to Mijn favoriete adressen in Leuven (1)

  1. Kristin says:

    Je moet absoluut zeker EssenCiel eens proberen, voor mij het beste resto in Leuven!
    En Les Parisiennes kan ik ook aanraden.
    Hoe het juist met wijn per glas zit, weet ik niet zo goed, want in gezelschap bestellen we meestal een of meerdere flessen! 🙂

  2. Filip Salmon says:

    Zal ik zeker doen Kristin! Merci voor de extra aanmoediging :-).

  3. John says:

    Essenciel!!! Super talent in de keuken.

  4. Oli says:

    Beste italiaan: Oratorienhof: Mechelsestraat 111 – 3000 LEUVEN

  5. Gaëtane says:

    Ik zou o.a. nog toevoegen Zappaz en ‘t Zwart Schaap.

  6. Petra Pedroli says:

    Een echte aanrader is Rossi! Wat hebben we heerlijk gegeten! Ook hele aardige mensen in de bediening!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *