Lang geleden dat we nog eens in Trente waren, het huis van gastheer/sommelier David Daenens en chefs Bart Springael en Jos Crabbé, in het hart van Leuven. Van voor de inrichting werd aangepakt, als ik mij het goed herinner – en dat is toch al van ergens in 2016. Maar de makeover is geslaagd: blanke houten latten aan de muren, zachte aardekleuren, eenvoudige verlichting: het gaf meteen een heel rustgevende indruk, een Japanse sfeer zelfs. Soberheid, eenvoud, niets te veel op tafel of aan de muur. Een boeiend contrast werd het, met de toch wel ‘bustling’ sfeer die er die avond heerste: veel volk dat op hetzelfde moment binnenkwam, goed geluimd was en uitkeek naar fijne, gastronomische avond.

Met reden trouwens, want de avond zou heerlijk worden. Wat een feest werd er hier op het bord getoverd, die zaterdag! Wat een mooie, aansluitende – of net vinnig contrasterende – smaken werden gecombineerd. Wat een haast perfecte wijnkeuzes. Nee, excuus, het wáren gewoon perfecte wijnkeuzes. Het jaar is nog jong, maar als het menu dat wij mochten proeven eind februari kan doorgaan als visitekaartje van deze zaak, dan zeg ik: chapeau. Dit was hoog niveau, een niveau waar Leuven heel blij mee mag zijn. En dat voor zéér correcte prijzen.

Het begon al met de hapjes – bijna altijd een graadmeter van wat de chef (of chefs, in dit geval) in zijn mars heeft. Een gebakje van zwarte olijf, een lijnzaadkoekje met pompoenpitjes en structuren van pompoen, ravioli van chiochia (een Italiaanse rode biet) gevuld met verse wrongel en gel van rode bes en een bereiding van raapjes met crème van gerookte forel, eitjes van diezelfde forel en dressing op basis van karnemelk met kapucijnbladolie. Die hele mondvol werd begeleid door een champagne die je op een best koude februari-avond nodig hebt: een warm deken van pinot noir en chardonnay die de amuses mooi omsloot (Chartogne-Taillet). Kijk, daar worden wij instant blij van. En het deed ons reikhalzend uitkijken naar het vervolg.

Wij kozen voor heimg_2867t vijfgangenmenu en dat werd ingezet met een typisch Peruviaans gerecht: ceviche van goudbrasem, avocado, Granny Smith en limoen. Heel zomers of lenteachtig wel, horen wij u denken, en dat klopt – maar dat deerde allerminst. Een heerlijk frisse opener met smaken die voor mekaar geboren zijn. Elk stukje perfect gemarineerde vis tintelde op onze tong en zette onze smaakpapillen op scherp. De ceviche kreeg een Noord-Portugese vinho verde ‘Allo’ van Soalheiro als partner. Nu zijn we op zich niet zo’n enorm grote fan van vinho verde, maar op dit exemplaar bleek helemaal niets aan te merken, integendeel: fris in de aanzet, goed mondvullend en vooral perfect gematcht.

Tweede gerecht op ons bord was de lovefish skrei (het was ten slotte net na Valentijn) gecombineerd met aardappel, Spaanse ui en eidooier. Meteen een heel ander register – wat img_2871aardser, wat dieper van smaak, even terug naar de winter misschien, maar wel heerlijk zachte smaken die gecombineerd werden met een wijn die opnieuw prima was uitgezocht: de Amigos Airén van Torre de Barreda uit Castilla la Mancha in Spanje. “Geen fruitige wijn, maar eerder een wijn die het aardse benadrukt”, lichtte sommelier David toe – en zo was het precies. Intussen zaten wij al met een brede glimlach op ons gezicht – en dan moest de sint-jacobsnoot nog komen…

img_2872Want u moet weten: wij zijn redelijke suckers voor sint-jacobsnoten, op enkele voorwaarden wel: ze moeten kraakvers zijn, in het seizoen zitten en met de nodige kundigheid bereid worden. Spaar ons van de opgepompte, ingevroren exemplaren die met z’n tweeën of drieën op het bord verschijnen op een bedje van weet-ik-veel-wat. Maar geen vrees: hier verscheen één zorgvuldig behandeld en bereid exemplaar, comme il faut, met een soort couscous van geroosterde bloemkool en hazelnoot, poeder (jawel) van het koraal en een zalig zacht sausje erbij. Een toppertje, dat het palet van het vorige gerecht eigenlijk mooi voortzette.

img_2873Vervolgens was het opnieuw gejuich aan tafel: aan de overkant zat namelijk een grote fan van parelhoen – en u mag één keer raden wat er perfect gegaard, heerlijk sappig en geweldig uitnodigend klaarlag om te smelten in onze mond. Aangevuld met chips van aardpeer, crosnes (oftewel: uiterst gezellige knolletjes), een pureetje van dadel, poeder van koffie en jus van rozemarijn. Het was alsof we plaatsnamen voor de haard en heerlijk wegzakten in de zachtste aller sofa’s. Dat heet dan gelukkig zijn – zeker ook omdat de wijn, een prima Côtes du Rhône Villages, opnieuw perfect aansloot: niet te stevig, mooi kruidig, tikje animaal.

Het nagerecht ‘Red Love’ herinnerde ons er nog even aan dat Valentijn net achter de rug was, met de kleuren en de hartjes. Ach, niets mis met wat spielerei in het bord, zolang de smaken maar overtuigen. En dat deden ze. De yoghurt en witte chocolaimg_2874de zorgden voor een zalig velourse afsluiter, zonder overdreven zoet te zijn. Aan de overkant was er nog extra gejuich, wegens fan van een fijne zoete wijn bij het dessert en de chenin van Domaine Boutet Saulnier uit de Loire bleek opnieuw een prima partner; zeker niet te zoet, mooie frisheid.

 

 

Wat een zalige avond was dat zeg. De keuken van Trente volgen we al lang, van bij de start met Kwinten De Paepe lang geleden, over de overname door David, Bart en Jos. Maar na diep nadenken is onze mening dat dit het beste was wat we hier al aten. Heerlijk uitgebalanceerd in food en wine, uiterst professioneel bediend, een ode aan smaken die bij elkaar horen of de spanning net opvoeren omdat ze mooi contrasterend zijn. Knap gedaan, mannen in de keuken en in de zaal – veel respect voor jullie werk. Jullie maken van jullie zaak een absolute aanrader, in Leuven!

Trente, Muntstraat 36, 3000 Leuven – Tel. 016/20.30.30 – info@trente.be

 

Share →

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *